Vz, we wisten dat het erg zou worden. Maar dat het zo erg zou worden: nee.

Het Kunduz-akkoord hakt er gigantisch in.

Natuurlijk moet er worden ingegrepen. Het was ‘snoeien om te groeien’, zoals premier Rutte eerder zei. Maar nu komt Kunduz naar het plantsoen met een B52-bommenwerper en hoopt dat er straks nog een enkel bloemetje overeind blijft.

Vz, dit pakket is voltreffer na voltreffer op werkend Nederland.

De BTW omhoog, de WW wordt aangepakt, de ontslagvergoeding gaat onderuit, de hypotheekrente wordt aangetast, de huren gaan omhoog, het eigen risico gaat omhoog, de AOW-leeftijd gaat versneld omhoog. En als klap op de vuurpijl de werkbelasting: de onbelaste kilometervergoeding gaat ten einde.

Dit raakt de ruggengraat van onze economie tussen de schouderbladen. Hardwerkend Nederland dat elke ochtend achter het stuur zit, moet gaan betalen. De gedachte is dat al die automobilisten vergroend moeten worden. En, vz, het is al berekend, we hebben het overal kunnen zien: Dat gaat velen minstens 100 euro netto per maand kosten.

Maar ook de treinreiziger wordt getroffen. Die ging met de NS om zo goedkoper uit te zijn. De NS berekende dat ook hier velen meer dan 100 euro per maand inleveren.

Het nieuw adagium is: Al gaat de reiziger nog zo snel, Kunduz achterhaalt hem wel.

Vz, het Kunduz-akkoord is, ik kan het niet anders benoemen, asociaal en economisch ook dom.

Waarom is het dom? Omdat het economische onzin is om bezuinigingsronde na bezuinigingsronde te houden om die Brusselse eis van 3%-tekort in 2013 maar te halen. Want belasten en bezuinigen moet je tijdens een recessie niet zomaar doen. Als we de economie kapotbezuinigen, dan krimpt de economie. Dat is volgens mij elementaire economische logica. Want een krimpende economie maakt de zaak alleen maar erger.

De minister-president zei vrijdag dat het Kunduz-bezuinigingspakket “evenwichtig verdeeld” is.

Maar is het evenwichtig dat de hardwerkende Nederlander die ’s ochtends om zeven uur opstaat en in de file naar het werk rijdt, dat die zijn onbelaste reiskostenvergoeding kwijtraakt, terwijl concertkaarten, cabaretshows en housefeesten goedkoper worden?

En is het evenwichtig dat opa voortaan zelf zijn rollator moet betalen, terwijl zonnepanelen extra gesubsidieerd worden?

En is het evenwichtig dat bijna het hele Kunduz-pakket vooral in het vlees van de burger snijdt en de overheid eigenlijk spaart?

En is het evenwichtig dat de grachtengordel zichzelf bedient door kunstgaleries goedkoper te maken terwijl de energierekening en de huur van de hardwerkende Nederlander omhoog gaat?

En is het evenwichtig dat we miljarden euros naar corrupte dictators in Afrika blijven geven terwijl doodzieke Nederlanders voortaan 7,5 euro eigen bijdragen voor een ligdag in het ziekenhuis moeten betalen?

En is het evenwichtig dat groen beleggen goedkoper wordt gemaakt, terwijl het eigen risico in de zorg naar 350 euro gaat?

En is het evenwichtig dat er volgend jaar 10 miljoen extra beschikbaar wordt gesteld voor natuurbehoud op de Antillen terwijl onze slechthorenden hun hoortoestellen deels zelf moeten gaan betalen?

Het antwoord is natuurlijk: Nee, dat is allemaal niet evenwichtig. Dat is ook niet acceptabel!

Maar Kunduz heeft nog wat extra’s in petto voor onze ouderen. Volgens het Kunduz-pakket is dat het extramuraliseren zzp 1-3 voor nieuwe gevallen per 1 januari 2013. Niemand thuis snapt natuurlijk wat daarmee wordt bedoeld. Ik zal zeggen wat Kunduz daarmee bedoelt, namelijk dat zij beginnen met het afschaffen vam de verzorgingshuizen. Vanaf 2013 komen hoogbejaarden die slecht te been zijn, niet meer voor zichzelf kunnen zorgen en ook niemand meer hebben om voor hen te zorgen, er gewoon niet meer in. Wat zegt Kunduz? Die mensen houden thuis alle zorg die zij ook in het verzorgingshuis hebben. Wie gelooft dat? Kan dat wel? Wordt de burger hier niet voor de gek gehouden? Volgens de omschrijving van zzp 1-3 kunnen die mensen vaak niet meer thuiswonen. Sommige groepen hebben zelfs dag en nacht (we hebben het hier over mensen van vaak 80 jaar of ouder) zorg nodig. Wat zegt Kunduz? Lost u het maar zelf op, verkommer maar, vereenzaam maar, vervuil maar, modder maar aan. U blijft thuis want dat is het beste voor u. Ook als het niet meer gaat (je zal maar 80 zijn), niemand meer hebben en je wil dat verzorgingshuis is, want je bent te ziek om thuis te blijven, dan zegt Kunduz: alles wat u hebt opgebouwd na de oorlog, breken wij in een paar dagen af. Asocialer kan het niet.

En waarom dit vreselijke pakket? Het antwoord is natuurlijk: voor het zinkende schip dat Europa heet, het schip dat steeds meer geld nodig heeft. Wij hebben altijd gezegd dat wij geen 12 miljard gingen bezuinigen in één jaar omwille van een dictaat uit Brussel dat ons verplicht om de Nederlandse economie kapot te bezuinigen. Wanneer anderen dat wél willen doen, dan zijn zij en niet wij daarvoor verantwoordelijk.

Nooit, in geen honderdduizend jaar, zetten wij onze handtekening onder een pakket zoals Kunduz.

Wij zeggen: Als de staat per jaar meer geld uitgeeft dat hij binnenkrijgt, dan is het de staat die de tering naar de nering moet zetten. Bij Kunduz is de balans volledig mis. Ik zei het al: Van de 12 miljard euro in het Kunduz-pakket worden de burgers voor 8,5 miljard getroffen met netto lastenverzwaringen; slechts één miljarde komt voor rekening van de overheid.

Samen met PvdA tekenden de Kunduz-partijen vorig week een blanco cheque van 40 miljard euro voor Zuid-Europa. Ze kunnen daar nu in de zon feestjes gaan bouwen met ons geld.

Kunduz durft Brussel niet te pakken.

Vz, Gelukkig is er een alternatief voor Nederland.

Anders dan voor de VVD leggen wij niet de rekening bij Henk en Ingrid. Voor de PVV is bezuinigen niet hetzelfde als de burger belasten. Integendeel. De staat moet het mes in het vlees van de overheid zetten. Burgers en bedrijven moeten meer zuurstof krijgen. De belastingen omlaag in plaats van omhoog.

Vz, op 12 september zal de kiezer nee zeggen tegen het Kunduz-pakket. Net zoals ze nee zullen zeggen tegen het ESM-verdrag en de dictaten van Brussel.

Op 12 september worden wij weer baas in eigen huis, worden wij baas in eigen land! Vz, ik en mijn fractie kunnen daar niet op wachten.