Duurzaamheid, duurzaamheid, duurzaamheid. Alles moet duurzaam. Terwijl de Nederlandse bevolking zich steeds meer zorgen maakt over de economie en de almaar oplopende werkloosheid, lijkt men zich in politiek Den Haag vooral te bekommeren om duurzaamheid.

Alles moet tegenwoordig duurzaam: duurzaam bouwen, duurzaam wonen, duurzaam autorijden, duurzaam voedsel en ook duurzame energie. Duurzaamheid wordt door dit kabinet veelal gebezigd als toverwoord, terwijl het in feite de meest vervuilde term is die onze prachtige taal rijk is.

Gelukkig zien we op steeds meer terreinen dat deze taalvervuiling zichtbaarder wordt voor het grote publiek. Hiervan is duurzaam voedsel natuurlijk het meest recente voorbeeld, maar ook op andere terreinen blijkt duurzaamheid vooral een synoniem te zijn voor duur. Dat is zeker ook het geval voor duurzame energie, al is dit voor veel mensen nog niet zo zichtbaar.

De PVV is de enige partij die zich hiertegen verzet, want ook de als klimaat-kritische bekend staande VVD heeft zich inmiddels volledig bekeerd tot deze duurzaamheidswaanzin. Alhoewel de VVD in columns en teksten nog wat tegensputtert, stemmen zij toch altijd weer in met meer maatregelen om de geforceerde duurzame energietransitie af te dwingen. Zelfs nu de top van het Nederlandse bedrijfsleven de noodklok heeft geluid over de hoge energiekosten ten opzichte van met name Amerika, waardoor tienduizenden banen op de tocht staan, weigert dit kabinet maatregelen te nemen om de energierekening te verlagen. Sterker nog, de energierekening zal de komende jaren alleen nog maar verder stijgen. Dit kabinet voert een aparte belasting op uw energierekening in om vele miljarden aan subsidies op duurzame energie te bekostigen.

In 2013 gaat minister Kamp hiervan 3 miljard aan subsidies uitdelen voor duurzame energie, vastgelegd in contracten met een looptijd van veelal 15 jaar. Aangezien dit bij lange na niet genoeg is om de door dit kabinet gewenste energietransitie te bekostigen, zal dit bedrag vervolgens steeds verder oplopen. Daarvoor moeten we dus ook met zijn allen steeds meer aan deze speciale belasting betalen, namelijk in 2020 maar liefst 30 maal zoveel als nu. Dit beleid draait onze economie langzaam de nek om en daarmee fungeert gesubsidieerde duurzame energie dus als sluipmoordenaar voor onze economie.

Helaas blijft Minister Kamp vooralsnog vasthouden aan deze koers en weigert hij te stoppen met deze ongewenste marktinterventies, terwijl het toch juist een liberaal zou moeten aanspreken om zich zo min mogelijk met de markt te bemoeien. Daar zit namelijk de oplossing, want als wij onmiddellijk zouden stoppen met al die subsidies en gewoon de markt haar werk laten doen, dan hoeven we onze huishoudens en ons bedrijfsleven niet op te zadelen met een sterk oplopende energierekening. Bovendien kunnen we dan optimaal profiteren van ontwikkelingen elders in de wereld, zoals de goedkope kolen uit Amerika als gevolg van de massale winning van schaliegas aldaar.

Daarnaast kunnen we ook voordelig energie inkopen bij onze Oosterburen, aangezien zij bij gunstige weersomstandigheden te maken hebben met een enorme overcapaciteit van hernieuwbare energie, welke zij ver onder de marktprijs moeten dumpen om er ├╝berhaupt nog wat voor terug te krijgen. Immers, eenmaal opgewekte energie valt niet of nauwelijks te bewaren en dient dus altijd in balans te zijn met de vraag. Verder worden innovaties niet langer tegengehouden doordat energiebedrijven achterover leunend kunnen blijven profiteren van de op basis van productie aan hun toegekende meerjarige subsidies. Energiebedrijven zouden dan immers zelf geprikkeld worden te investeren in nieuwe technieken en innovaties, welke daadwerkelijk een betaalbaar alternatief kunnen bieden voor de conventionele brandstoffen. Immers, welk bedrijf zou er niet aan de wieg willen staan van de volgende energierevolutie na schaliegas?

 

Lees hier het opiniestuk op DagelijkseStandaard.nl