Tegen loverboys: prostitutieleeftijd verhogen van 18 naar 21 jaar
Ik schets hierbij het algemene verhaal over de relatie tussen de loverboy en het meisje gebaseerd op gesprekken met verschillende betrokkenen. Individuele gevallen kennen hun eigen specifieke onderdelen.
Een loverboy en een slachtoffer krijgen doorgaans een relatie als het meisje ongeveer 17,5 jaar oud is. Hij geeft haar alles. Kleding, plastische correcties, boobjob, echt alles. Immers, hij investeert in een product dat als het ‘klaar’ is een zo goed mogelijk verkopend product moet worden. Hij heeft haar ook uitgekozen omdat ze vatbaar is voor cocaïne. In no time is ze verslaafd en voor haar drugs afhankelijk van haar vriendje en makkelijk te ‘houden’. Hij wordt steeds opener over de wijze waarop hij zoveel geld verdient. Hij is pooier, maar zij is zijn vriendin en niet een van zijn prostituees. Ze krijgt het idee ‘extra speciaal’ te zijn.
Het meisje verandert en vereenzaamt van haar oorspronkelijke omgeving. Het klikt niet meer met vroegere vriendinnen die nog braaf huiswerk maken en zaterdagavond op tijd thuis moeten zijn. Haar ouders weten zich geen raad, hebben ook geen grip meer op hun dochter die verslaafd is aan harddrugs en een vriend heeft die haar alle materiële luxe geeft, een ontiegelijk dure auto rijdt en een huis voorzien van alle luxe heeft, terwijl ze bij haar ouders thuis nog in een slaapkamertje slaapt zoals haar leeftijdgenoten.
De stap tot samenwonen na de nodige ruzies thuis is snel gezet. Dan krijgt ze ‘taken’ in het bedrijf van haar vriend. Ze gaat bijvoorbeeld bij de prostituees de omzet ophalen of tellen hoeveel klanten ze op een avond hebben gehad. De prostituees worden haar nieuwe leefomgeving. En natuurlijk, het zijn gewone, lieve meiden. Het vroegere beeld dat het meisje had van een prostituee verdwijnt en ‘de prostituee’ krijgt een menselijk gezicht. Wat ze doet wordt als acceptabel aangenomen en ze verdienen er ook nog eens bakken met geld mee. Zo’n 500-1500 euro per avond, 7 avonden per week. Dat is wel twee, drie, vier keer zoveel als wat onze minister-president verdient.
Dan wordt ze 18. Verslaafd, samenwonend met een pooier en heeft een sociale omgeving van prostituees. De stap om zich zelf ook te gaan prostitueren lijkt vanzelf lijkt ‘gewoon’, maar is dat natuurlijk niet. Het gebeurt, ze heeft er geen grip op. Haar verdiende geld geeft ze min of meer vrijwillig af. Haar loverboy/pooier geeft haar in ruil, kleding onderdak en coke. Dat kost geld zegt hij nu en dus moet ze haar geld afstaan. De Wet zegt nu dat prostitutie legaal is, zolang de vrouwen vrijwillig in de prostitutie zitten en boven de 18 jaar zijn.
Zo verstrijkt er een aantal jaren. De loverboy zoekt een nieuw jong meisje. Dat is een continue proces.
Als het meisje een jaar of 21 is, is ze uitgewoond. Een junkie. Gaat morren over het geld en heeft wellicht inmiddels al een aantal abortussen onder dwang ondergaan. Ze is niet meer een goed verkopend product en wordt in de goot gegooid.
Een jong leven verpest.
Het liefste zou ik die loverboys/ pooiers/ kakkerlakken geldelijk royeren, castreren en zonder water en brood in een kerker gooien. Het lastige is echter dat de overheid zodra het meisje 18 is eigenlijk weinig kan. Nauwelijks kan worden aangetoond dat dit alles onder dwang gebeurde en als er al een straf volgt, is die laag.
Toch vind ik dat we iets moeten doen en ik denk ook dat ik een oplossing gevonden heb, die handhaafbaar is.
Mijn voorstel is om de prostitutieleeftijd te verhogen van 18 naar 21 jaar. Een vrouw van bijna 21 is mondiger en niet zo kwetsbaar als een meisje van bijna 18. Het is ook te handhaven, want we hebben een identificatieplicht.
Ik wil natuurlijk graag een toezegging van de minister dat hij dit oppakt.