AO ECOFIN/Eurogroep - dd. 2-9-2015
Griekenland
Mijn fractievoorzitter voorspelde het al tijdens het ingelaste debat op 19 augustus: als de zilvervloot van 26 miljard op 20 augustus binnen is, gaan alle afspraken overboord. En zo geschiedde: op de dag dat de 26 miljard werd overgemaakt, hield Tsipras het voor gezien. En nu maar wachten op nieuwe verkiezingen…
Tot die tijd mogen door de interimregering geen wettelijk bindende beslissingen worden genomen. Alle afspraken (MoU) staan dus in de ijskast.
En deze minister maar roepen "Afspraak is afspraak"!
In oktober moeten zaken als pensioenhervormingen, belastinghervormingen, privatiseringen en een aanvullende begroting worden opgesteld en aangenomen; dat gaat dus nooit meer lukken!
De eerste tranche van het 3e steunpakket is nu al een mislukking; net zoals alle eerdere tranches en afspraken niet zijn gelukt. Hoe vaak moet deze minister zich nog aan dezelfde Griekse steen stoten?
En bij elke miljardenoverboeking wordt de schade voor Nederland elke keer weer groter. De teller staat nu al op 25 miljard! En dan tel ik de geldsmijterij van de ECB niet eens mee!
Wat gebeurt er als in oktober de afgesproken maatregelen niet zijn genomen? Gaat dan eindelijk de kraan dicht of gaan we weer wachten en praten…? Waar trekt deze minister de streep?
De minister sorteert al voor (in de geannoteerde agenda) op een vertraging (nu al) in de implementatie van hervormingen tgv verkiezingen voor risico van Griekenland zelf zijn. Hoezo risico voor Griekenland?
Welke vertragingen verwacht hij?
Wanneer komt de resterende 3mld uit de eerste tranche tot uitbetaling en onder welke voorwaarden?
Hoeveel bedraagt de 2e tranche? Kan de minister een tijdschema geven van de komende tranches aan Griekenland en de bijbehorende voorwaarden?
IMF
Met de verkiezingen in zicht en de verwachte versnippering (9 partijen - Syriza hoopt op een meerderheid maar staat met 24% in de peilingen) wordt de kans dat de afspraken worden nagekomen en het IMF aanhaakt alleen maar kleiner. Waarom heeft de minister niet gewacht op een helder commitment van het IMF; dat was toch een keiharde voorwaarde van Nederland en Duitsland?!
Als het IMF al meedoet, dan is dat met oud geld; die 16 miljard was reeds gereserveerd in het vorige steunpakket, maar nooit tot uitkering gekomen. Wat zegt dat? IMF heeft al lang haar geloof in Griekenland verloren.
IMF eist schuldverlichting en doet alleen mee als de schuld houdbaar is (kwijtschelding/sanering). Verdere looptijdverlenging en renteverlaging is bespreekbaar. Dit is ook een vorm van kwijtschelding!
Is de minister dat met mij eens!?
Waarom is dit dan bespreekbaar?
De eerder schuldsanering in 2012 kostte de schatkist 70 mln per jaar (980 mln in 14 jaar); dus verlenging van looptijden en verlaging van rente is niet gratis!
Hoeveel loopt Nederland mis door de huidige financieringsvorm met looptijden van meer dan 30 jaar en een rente-opslag van 0%? Er wordt zelfs gesproken over een looptijd van 60 jaar.
Stop met de burgers voor de gek te houden! Schuldherstructurering is hetzelfde als kwijtschelding.
Belasting op arbeid – thematische discussie
Het thema belastingen blijft maar terugkomen op de agenda.
Brussel kan het niet laten…
Ik dacht -en hoop- nog steeds dat de belastingen het laatste restje soevereiniteit van een lidstaat is.
Eerst was daar de financiële transactietaks, daarna harmonisatie en consolidatie van de vpb (CCCTB), en nu begint men over belasting op arbeid, de bekende salamitactiek… Europese belastingen liggen op de loer!
Hoe zei Juncker het ook al weer:
“We besluiten iets, laten het dan even rusten en kijken wat er gebeurt. Als niemand dan herrie maakt en er geen opstand uitbreekt, omdat de meeste mensen sowieso niet begrijpen wat er besloten is, dan gaan we weer verder. Stap voor stap, tot er geen weg meer terug is."
Dat is precies wat er gebeurt.
Dat de belasting op arbeid omlaag moet is duidelijk, maar daar gaan we zelf over.
Ik hoop dat de staatssecretaris vecht als een leeuw voor dit laatste plukje zelfbeschikkingsrecht!
Laat u niet meeslepen in deze Europese fuik!