Het kabinet komt met het dunste belastingplan ooit. Het komt niet verder dan een reparatiewet en wat kleine aanpassingen. Terwijl Nederland snakt naar lucht, snakt naar koopkracht, snakt naar lagere belastingen, komt het kabinet met de ene belastingverhoging na de andere.
Per dag onttrekt het kabinet 1 miljard aan belastingen uit de economie; 200 miljoen meer dan in 2005.
De belastingdruk is dan ook inmiddels opgelopen tot boven de 40% en voor werkenden vanaf het wettelijk minimumloon tot boven de 50%.
Nederland belastingland! Dat zet een rem op de economie.
De binnenlandse bestedingen lopen hard terug met alle economische schade van dien. Mensen consumeren niet meer en houden de hand op de knip. Dit heeft alles te maken met het beleid van dit kabinet. Dom beleid met desastreuze gevolgen...zoals we hebben kunnen zien.

De Kamer, gehoord de beraadslaging,

overwegende dat de Wet beloningsbeleid financiële ondernemingen beoogt de bonuscultuur aan banden te leggen;

Tweede termijn

De minister erkent dat de loonkosten in de financiële sector te hoog zijn en hij pleit daarom voor een meer prudent beloningsbeleid.
De minister vindt ook dat er een offer van het personeel van de genationaliseerde instellingen moet worden gevraagd.
De minister vindt het ook ongewenst en maatschappelijk omstreden dat de versobering van de bonussen wordt omzeild door een verhoging van de vaste beloning. Niet alleen de minister vindt dat, maar de hele Kamer, behalve de VVD. In ieder geval vindt de hele Kamer eigenlijk dat de vaste beloningen niet excessief mogen worden verhoogd ter compensatie van het bonusplafond. Toch komt de minister niet verder dan een moreel appel. Hij zegt: "het kan volgens de wet, en ik had het eigenlijk ook wel verwacht"; er is dus niets aan te doen. Daar nemen wij geen genoegen mee. Het kan volgens de wet, maar deze minister is ook degene die de wet kan aanpassen. Vandaar de volgende motie.